7 grzechów głównych – wersja polska

Za kilka dni rozpoczynamy Wielki Post.
Czas szczególnie intensywnej pracy nad właściwą relacją z Bogiem i nad uporządkowaniem własnego sumienia.
Czynimy różne postanowienia.
Bardziej świadomie chcemy przystąpić do sakramentu pokuty
Chcemy, aby wreszcie „coś drgnęło” w naszym życiu duchowym.

Tylko co?...
Wciąż widzimy w sobie te same upadki…
Przechodzimy po kolei różne schematy rachunków sumienia, oparte na przykazaniach Bożych, kościelnych, siedmiu grzechach głównych…
Kręcimy się wokół nich bardziej lub mniej z siebie zadowoleni, że coś się udało poprawić, a coś innego nie.
I nie widzimy, że jednocześnie tuż obok nas – a właściwie w nas samych – bujnie rozrastają się anty-cnoty, o których nawet nie mamy pojęcia.
Nigdy się z nich nie spowiadamy.
Bo czy w ogóle uznajemy je za grzechy?
Za coś, co należałoby wyznać w konfesjonale?
I za co należałoby się energicznie zabrać?
Przyjrzyjmy się im.

„7 grzechów głównych - wersja polska” – oto temat tegorocznych „rozważań pasyjnych” dla młodych. I nie tylko…
To nasze narodowe, polsko-słowiańskie przywary, które nie pozwalają nam wzrastać, by uczynić ze swego życia arcydzieło.
Warto się w nich przeglądnąć jak w lustrze, bo być może właśnie w nich tkwi źródło naszego marazmu i duchowej inercji.
Zapraszam na pierwsze rozważanie już w Środę Popielcową.

ks. Andrzej Muszala

Pustelnia św. Teresy z Lisieux, 19 lutego 2012 r.
(www.pustelnia.pl)

Lubię to Twitter