Sekret radości

(o. Daniel Ange - francuski ewangelizator, twórca wspólnot Jeunesse - Lumiere. Świadectwo wygłoszone podczas Salezjańskiego Kongresu Ewangelizacyjnego w Łodzi )

Chcę wam powiedzieć o tej fantastycznej tajemnicy, jaką jest świętość. Dlaczego boimy się być świętymi? Dlatego, że nosimy w sobie karykaturę świętości, wyobrażając sobie, że święty to ktoś, kto jest nieszczęśliwy i smutny, kto cierpi. Takiej świętości boimy się. Ale świętość to SZCZĘŚCIE!!!

Właśnie taką świętość pokazał nam Jezus na Górze Błogosławieństw. Aby ukazać nam, że ona - świętość - jest PEŁNIĄ szczęścia, On sam, zanim odszedł do Ojca, powiedział: "Ojcze, daj im moją radość w całej pełni. Nie odrobinę, która szybko przeminie, ale ogromną radość nieba. Powiedziałem wam wszystkie te rzeczy, abyście mieli radość w całej pełni. Przyszedłem na ziemię, aby dać wam pełnię radości."

Znam jednego chłopaka, któremu w czasie wojny w Libanie zniszczono jego wioskę i zabito całą rodzinę. Przybył on do Paryża i zamieszkał na przedmieściach. Nie miał nóg, ale cały dzień śpiewał z radości. Był najbardziej szczęśliwym człowiekiem na ziemi, zaś jego radość udzielała się lekarzom i pielęgniarkom. Wszystko zostało mu zabrane, ale nikt nie mógł mu zabrać radości, którą miał w głębi serca. To jest skarb, którego nikt nie może nam zabrać; on czyni nas szczęśliwymi w głębi naszego serca i w każdej sytuacji życiowej.

Pamiętam małą Francuzkę - Klarę, wkrótce będzie ogłoszona błogosławioną. Mówiła ona: "Bóg mnie wybrał, bym była najszczęśliwszą z całego mojego pokolenia. Ale to szczęście pragnę rozdawać, bo jeśli nie będę go dawać innym, to szybko je zgubię." Jeśli zamkniecie małe światełko w jakimś pudełku, to szybko zgaśnie, gdyż płomień potrzebuje tlenu. Ogień mojej radości musi się komunikować. Moje serce jest jak serce Boga, które nie może czynić nic innego, jak tylko dawać.

Pewnego dnia prowadziliśmy ewangelizację w małym miasteczku. Było tam ok. 3 tys. młodych ludzi trzymających w dłoni świeczkę. Przechodziliśmy obok kawiarni. Nagle wyszedł z niej mężczyzna, strasznie zagniewany, gdyż z powodu przechodzącej procesji nie mógł wsiąść do swego samochodu i odjechać. Przeklinał, chciał bić młodych. I wtedy to mała 14-letnia dziewczynka, która się nie przestraszyła, podeszła do niego i dała mu swoją małą świeczkę, zaś on stał się bezbronny i zaczął płakać jak małe dziecko. Ten gest dziewczynki zwrócił mu serce dziecka, i zamiast przeklinać, zaczął płakać.

Przekazywać światło i ewangelizować przez zarażanie radością. To, co pociąga innych ku Panu, to nasza radość w każdej sytuacji. Może odszedł twój najlepszy przyjaciel, może nie zdałeś egzaminu, ale jak to się dzieje, że nie tracisz pokoju serca, a wręcz przeciwnie - można odnaleźć radość w twoim sercu? Jaki jest sekret twojej radości? To właśnie radość pociąga do Pana. I święci, zwłaszcza młodzi, są najbardziej promienni ze wszystkich. Pamiętacie słowa św. Jana Bosko o radości? Jesteśmy zazdrośni o radość świętych i chcemy, aby się ona rozprzestrzeniała. Święci są to nasi starsi bracia, którzy prowadzą nas do Pana. Czytając żywoty świętych, staram się czynić sobie z nich przyjaciół w niebie, ponieważ ich kiedyś tam spotkam. Gdy spotkam Janka Bosko, Dominika, Alberta, Maksymiliana i małą Karolinę Kózkównę, to ich wszystkich uściskam. Wszyscy oni są tam przede mną, zaś ja przygotowuję się do spotkania z nimi. Każdy święty to arcydzieło - dzieło samego Ducha Świętego. To, co jest najpiękniejsze na świecie, to świętość, która jest tak bardzo prosta. Będziemy zaskoczeni, wchodząc do nieba, że przyjaciel czy przyjaciółka ze szkoły, czy ktoś, kogo spotkaliśmy w naszym życiu, jest wielkim świętym, a myśmy w ogóle nie zdawali sobie z tego sprawy. Tak jak św. Tereska z Lisieux, która w Karmelu myślała: "Co będą mogli o mnie mówić, jestem tak prosta, zwyczajna, nie zrobiłam nic specjalnego". Tak wiele jednak mówiono na jej temat w Karmelu, że stała się jedną z najbardziej znanych świętych w świecie.

Lubię to Twitter